อยากรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง…ลองทานข้าวร่วมกัน 1 วัน แล้วสังเกตุ

55

บ่ายวันหนึ่งผมนัดเพื่อนไปกินข้าว บังเอิญว่าคุณพ่อแวะมาหาที่บริษัท ผมก็เลยพาพ่อไปกินข้าวด้วย ตั้งแต่เข้ามานั่งกินข้าว พ่อก็เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จา ได้แต่ฟังผมกับเพื่อนคุยกัน

ตอนขับรถกลับบริษัท พ่อเอ่ยขึ้นว่า “เพื่อนของแกคนนี้ไม่ธรรมดา คบหาแบบสนิทใจไม่ได้นะ!”
ผมได้ฟังก็ตกใจ เพราะเพื่อนคนนี้ผมรู้จักก็ด้วยเหตุผลทางธุรกิจ เราค้าขายกันหลายครั้ง ผมเองก็รู้สึกว่าเขาเป็นคนดีคนหนึ่ง

พ่อบอกกับผมต่อ แค่การกินข้าว ก็บอกลักษณะนิสัยของคนได้ ตอนกินข้าวเขามีลักษณะซ้ำๆ กัน เช่นเขามักใช้ตะเกียบคุ้ยผักจากด้านล่างขึ้นมาข้างบนหาส่วนที่ตนเองชอบ จากนั้นก็เกลี่ยไปมาถึงคีบใส่ถ้วย และยิ่งเป็นจานที่เขาชอบกิน เขาจะตักแต่จานนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า แบบไม่แบ่งคนอื่น”

“โธ่ป๊า นิสัยการกินของคนเรามันไม่เหมือนกันอยู่แล้ว บางคนชอบเคี้ยวเอื้อง บางคนไม่ทันเคี้ยวก็กลืนลงท้องแล้ว!”

“หากคนๆ นั้นฐานะครอบครัวไม่สู้ดี พอเจออาหารอร่อยแล้วกินมุมมามนั่นมันก็สมเหตุผล แต่เพื่อนของแกคนนี้เป็นนักธุรกิจ เขาไม่ใช่คนยากจน ลักษณะการกินอาหารอย่างนี้ของเขา บ่งบอกว่าเขาเป็นคนเห็นแก่ตัว เป็นคนใจแคบ แค่อาหารเขายังไม่แคร์เลยว่าแกจะรู้สึกยังไง เขาเอาแต่คุ้ยกินและตักแต่ของที่เขาชอบ หากวันหนึ่งเกิดมีเรื่องราวของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง ป๊าเชื่อว่าเขาจะต้องหาทางตักตวงเอาจากแกให้มากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้”

จากนั้นพ่อก็เล่าเรื่องสมัยตอนที่พ่อยังเด็กว่า ปู่ของผมเสียตั้งแต่พ่ออายุได้ 5 ขวบ ชีวิตช่วงนั้นของพ่อและย่าลำบากมาก อดมื้อกินมื้อ บางมื้อก็เอาน้ำลูบท้องประทังความหิว บางครั้งบ้านของญาติๆ มีงานสังสรรค์ เชิญพ่อกับย่าไปเป็นแขก ย่ามักจะกำชับพ่อก่อนออกจากบ้านอยู่เสมอว่า

“ลูกเอ๋ย เวลากินข้าวเจ้าจะต้องใส่ใจลักษณะของตัวเองให้ดี อย่าเอาแต่ตักกินอาหารที่ลูกชอบ เดี๋ยวคนอื่นจะหัวเราะเยาะเอาว่าตายอดตายอยากมาจากไหน บ้านเราจนก็จริง แต่อย่าเสียมารยาทนะลูก”

คำพูดของย่ายังก้องอยู่ในหัวของพ่อเสมอมา ต่อให้อาหารโอชะเต็มโต๊ะ พ่อก็ไม่เคยเสียจริยา คำพูดของย่าคอยช่วยคุมใจพ่อ สุดท้ายพ่อก็ตบบ่าและบอกกับผมว่า

“อย่าดูแคลนตะเกียบนะลูก จากเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยนี้ มันบ่งบอกถึงนิสัยใจคอของคนถือได้”

จากนั้นไม่นาน คำพูดของพ่อก็เป็นจริงตามที่ท่านบอกผม เพราะผลประโยชน์เพียงเล็กน้อย เพื่อนคนนี้ก็เปลี่ยนจากผมไปซบกับบริษัทอื่น จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น ผมก็จำคำสอนของพ่ออยู่เสมอ ชีวิตคนเราอยู่ได้เพราะเขาเราอยู่ได้ ต่อให้มีอะไรมาเย้ายวนเพียงใด จะต้องกำหราบความโลภอยากในจิตใจให้ได้ เวลามีของดีๆ อย่าโลภที่จะครอบครองไว้คนเดียว แบ่งปันให้กับผู้อื่น ผู้อื่นย่อมแบ่งปันกลับมาหาเรา

ขอบคุณข้อคิดดีๆ จาก : นุสนธิ์บุคส์