“บางทีการแยกทางกัน…ก็ไม่ใช่เรื่องผิดเสมอไป”

334

“บางทีการแยกทางกัน…ก็ไม่ใช่เรื่องผิดเสมอไป”

“ทิ้งไว้กลางทาง”

หลายคนคงเคยตกอยู่ในเหตุการณ์นี้ไม่มากก็น้อย

เพราะเคยเป็นทั้ง ‘คนที่ถูกทิ้ง’ และ ‘คนที่ทิ้งเขา’

จากร้อยเหตุผลที่เราเลือกจะรักใครสักคน

แต่สุดท้ายก็มีเพียงเหตุผลเดียวในการเลิกกันนั่นคือ

“เราไม่ได้รักกันแล้ว”

ไม่มีใครอยากสูญเสียคนที่เรารักไป

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

ก็เจ็บปวดด้วยกันทั้งสองฝ่าย

ฝ่ายถูกทิ้งอาจมองว่าไม่ยุติธรรม

เพราะยังรักเขาหรือเธอนั้นหมดหัวใจ

แต่ใครจะรู้เหตุผลของฝ่ายทิ้ง…

ที่เขาหรือเธออาจต้องทนฝืนความรู้สึกตัวเองมานาน

เพราะเห็นกับความสุขของอีกฝ่าย

แต่ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไหนก็มักมีคนหนึ่งที่หมดรักก่อนเสมอ

ต่างฝ่ายจึงต่างหาข้ออ้างขึ้นมาเพื่อปลอบใจตัวเอง

ว่าการโดนทิ้ง/ทิ้งอีกฝ่ายกลางทาง

นั่นเพราะคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับอีกฝ่าย

บางครั้งการรักใครสักคนอาจไม่ใช่เรื่องของการได้เขามาครอบครอง

(หรือถ้าได้ครอบครองจริง ก็คงเป็นแค่ชั่วครั้งชั่วคราว)

หากแต่เป็นการปล่อยให้เขาได้พบกับความสุข

ถึงแม้ว่าความสุขนั้นจะไม่ใช่เราก็ตาม

อาจเป็นเรื่องทรมานในช่วงแรก

แต่ไม่นานหัวใจของเราจะปรับสภาพ

และลืมเลือนเหตุการณ์เหล่านั้นไปเอง

จะช้าจะเร็วก็ขึ้นอยู่กับระยะเวลา

ในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างพบว่าวันนี้ยังเราไม่ดีพอสำหรับกันและกัน

คงจะดีกว่าที่เราทั้งสองจะมอบความปรารถนาดีต่อกันเป็นครั้งสุดท้าย

และปล่อยให้คนอื่นพาคนรักของเราไปสู่ปลายทาง

“บางทีการที่เราต้องแยกทางกับคนรัก…ก็ไม่ใช่เรื่องผิดเสมอไป”

cr.sanook