สองวัย

สองวัย

ความไม่เสมอภาคของคนสองวัย

หากเด็กอายุหนึ่งขวบ อุจาระและปัสสาวะใส่กางเกง

พ่อแม่ให้อภัยลูกได้

แต่หากพ่อแม่อายุแปดสิบปีเกิดอุจาระและปัสสาวะใส่กางเกง

ลูกๆไม่ให้อภัยแถมรังเกียจและต่อว่า

เด็กหนึ่งขวบไม่กังวลหากไม่มีใครป้อนข้าว

คนแก่อายุแปดสิบกลับรู้สึกกังวลและกลัวว่าจะไม่มีใครเลี้ยงดู

ตอนเป็นเด็กเติบโตมาอย่างไร?

เมื่อแก่ชราก็จะเสื่อมโทรมไปตามนั้น

ท่านเหล่านั้นไม่ได้ความจำเสื่อม

เพียงแต่กลับคืนสู่สภาพในตอนเป็นเด็กก็เท่านั้นเอง

หากวันหนึ่ง ท่านเหล่านั้นหลงลืมเรื่องราวในอดีต

ลืมว่าต้องกินข้าวอย่างไร!

ลืมว่าจะพูดยังไง!

ขอให้คุณทั้งหลายจงอดทน

เหมือนที่ท่านอดทนพร่ำสอนคุณเมื่อยามเป็นเด็ก

ร้อยพันความดีงาม ความกตัญญูมาเป็นอันดับแรก

นี่คือการเวียนวัฏจักรแห่งชีวิต

เพื่อให้บุตรธิดาได้ทดแทนพระคุณต่อพ่อแม่

ขอให้คุณถนอมรักษาเวลาช่วงนี้ไว้

อย่าให้เรื่องราวที่คุณเคยทำกับพ่อแม่ในอดีต

เมื่อเปลี่ยนเวียนเป็นพ่อแม่บ้าง

คุณกลับรู้สึกต่างจากพ่อแม่ดั่งฟ้ากับเหว

จงใช้จิตเยี่ยงที่พ่อแม่เคยปฏิบัติเลี้ยงดูต่อคุณ

มาปฏิบัติต่อพ่อแม่เถิด

ขอบพระคุณแหล่งที่มา : ธรรมนูญ สุขสำราญ